B.Lucky : Ars Longa Vita Bravis

เมื่อวาน

จัดงานม.5อำลาม.6

ก็เลยได้คิด

.

.

.

อีกปีเดียวฉันก็จะจบม.ปลายแล้ว

อีกไม่นาน..... ฉันก็จะจากรั้วโรงเรียนไปแล้ว

11ปีในราชินี

.

.

ฉันได้อะไรจากโรงเรียนบ้าง

.

แล้ว

ฉันให้อะไรกับโรงเรียนบ้าง

.

..

.

.

.

อีก8เดือนกว่าๆจะถึงการสอบตรง

ฉันจะติดคณะที่อยากเข้าไหม

ฉันจะทำได้ไหม?

.

.

บอกตามตรงว่าตอนนี้เครียดมากๆ

.

ฉันไม่เก่งดรอว์อิ้ง

แล้วก็ไม่รู้ว่าจะมีอะไรรออยู่ในการสอบวัดความถนัด

.

เวลาอีก8เดือน

ฉันจะเก่งขึ้นได้อีกสักแค่ไหนเชียว?

.

.

.

.

ถ้าฉันสอบตรงไม่ติด

ฉันจะเสียใจขนาดไหน

ฉันจะทนได้ไหม

.

.

แล้วหลังจากนี้ฉันจะไปสอบที่ไหน

ฉันจะมีที่เรียนไหม

หรือปล่อยเวลาให้ผ่านไปอีก1ปี

.

.

บ่อยครั้งที่ความคิดของฉันจะวนมาที่เรื่องนี้

.

.

.

ทั้งๆที่รู้ว่าไม่มีประโยชน์ที่จะมานั่งกังวลใจ

เพราะมันไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้นเลย

.

ฉันควรจะเอาเวลาไปฝึกฝน ไปอ่านหนังสือสิถึงจะถูก

.

.

แต่ว่านะ.....

มันก็อดคิดไม่ได้อยู่ดี

.

.

.

แย่จริงๆ...

.

.

.

.

.

ปล. ตอนนี้โดนสั่งงดเที่ยว งอดออกโด งดไปงานการ์ตูน งดเล่นเน็ต
แต่ไม่ค่อยรู้สึกขัดใจ รู้สึกว่าตัวเองทำใจได้มากกว่าที่คิดแฮะ

แบบนี้... จะบอกว่าฉันเองก็เริ่มโตขึ้นบ้างได้ไหมนะ?